Dit was ... juni
Waarin dochterlief twee werd en onze zonnepanelen voor de laatste maand in de tuin kampeerden.
Hallo daar! Welkom bij mijn terugblik naar de voorbije maand waarin ik een dagboekfragment deel, samen met lees- en kijktips.
Het archief van de vorige edities van deze serie vind je hier. Je bent van harte uitgenodigd om in de reacties te delen hoe jouw maand was. 💬
👨👩👧 Gezin & ik
🎉 Party animal (peutereditie)
Begin juni werd onze dochter twee. Twee! Ze lacht, ze rent, ze zegt nee alsof het haar roeping is en dat werd gevierd.
De avond voordien veranderde ik onze eetkamer in een mini-feestzaal vol ballonnen en cadeautjes. Toen ze ’s ochtends de kamer binnenstapte, was haar blik vol verwondering en blijdschap. Daar doen we het voor!
We trokken die dag voor het eerst naar een binnenspeeltuin. Een mierennest vol peuters, met als extra attractie: één verliefd jongetje van vier dat haar prompt uitriep tot zijn trampoline-prinses. Iedereen die te dichtbij kwam, werd kordaat verjaagd. Zo grappig én schattig om vanop een afstandje te zien!
🍽 Vaderdag met volle buik
De dag na haar familiefeestje was het vaderdag. Tijd voor rust, eten en nul afwas. We gingen lunchen in een hoeve en genoten met ons drietjes van een stevige portie boerengezelligheid. Vriendlief content, dochterlief ook (want zij at alle croissants op) en ik kon mijn voetjes onder tafel schuiven & lekker smullen. En dat is soms al genoeg.
🏡 Om & rond het huis
Goed nieuws: we hebben een dak! De carport is niet langer een constructie van hout en palen, maar een heus onderkomen met EPDM (ja, ik ken die term nu ook, #bouwvrouw). Volgende stap: zonnepanelen die niet meer midden in het gras staan, maar op het dak van de carport. Einddoel: houtafwerking tijdens het bouwverlof.
Ondertussen woont er ook een kwikstaartfamilie onder ons dakje. Al het derde jaar op rij bouwen zij een nestje rondom ons huis. Mama en papa Kwikstaart zijn fulltime voedselkoeriers voor hun kuikens. Helaas zijn er al twee uit het nest gevallen, maar de andere twee zitten nog goed. Met plezier lever ik elke dag vers water in een schaal.
De oprit is kortstondig onkruidvrij geweest. Drie dagen lang heb ik mij rijk gevoeld. Maar kijk, daar zijn ze weer. Gelukkig vindt dochterlief onkruidplukken “leuk” (lees: ze plukt twee grassprietjes en moedigt mij daarna luidkeels aan).
Oh, en we hebben tomaten gezaaid. Beetje laat, maar who cares. De zaadjes weten ook niet welke maand het is. Misschien komt er straks één tomaatje aan en gaan we die delen als een sacramentele hostie.
📚 Wat bracht juni?
Ik wilde in juni minder plannen, meer doen en vooral genieten van wat er al is. En dat is verrassend goed gelukt.
Ik las 3 boeken (zonder in slaap te vallen!).
Haakte eindelijk de knuffel af die bedoeld was voor Pasen (details).
Ging een avondje uit met een vriendin.
Maakte meermaals een uitstapje met dochterlief: met de fiets naar de bib, naar de speeltuin, picknick in ‘t park of een boswandeling.
We genoten van de zon en speelden met zand en water.
Simpel leven met bonuspunten voor gezelschap, zon en zand in de schoenen.
🦋 En juli?
In juli hebben we twee weken samen verlof. Twee weken lang geen agenda, geen werkmails, alleen wij. Voor en na wordt het weer wat drukker, dus ik wil bewust op de pauzeknop drukken.
Ik laat mij leiden door mijn herverbinden-met-de-natuur-thema en de staycation inspiratiekaartjes. Geen grootse plannen, wel kleine momenten. En misschien, héél misschien… een tomaatje.
💬 Wat was jouw favoriete kleine moment van juni?
Reageer op deze e-mail of laat een reactie achter in de comments. Ik hoor graag van je!
✍️ Leesvoer
Inspirerende artikels, weetjes of grappige verhalen die ik graag met jullie deel:
Ben jij al eens gaan wandelen met een foto-opdracht? Rieneke Elzerman-Schokkermaakte foto’s die aansloten bij het thema' ‘afval’. Lees wat zij ontdekte toen ze echt begon te kijken en weer ging spelen.
Lisa van Neerbos schrijft over haar bunker en hoe zij met haar coach leerde om haar muur neer te halen met hulp van Celine Dion.
Alweer zo’n spannend verhaal bij Lees dit niet voor het slapengaan: “Er is iets in huis dat mijn kattenvoer opeet. En het is geen muis.”
Moet ik het wereldleed dragen of lekker in m'n bubbel blijven? vraagt Paulien Derwort zich af.
Een heerlijk geestig artikel over het moederschap: What I Really Wish I Knew Before Motherhood. Hardop gelachen, en af en toe ook een beetje geknikt.
Een puber die het leven ontdekt via een driedaagse werkervaring? Ja, dat levert dus een geweldig persoonlijk verhaal op. Grappig en verrassend raak.
De zomer is voor… vertragen, verwonderen, verdwalen. Notes of a Wildflower maakte een prachtig lijstje vol zomerse mijmeringen. Ideaal om je eigen zomerintenties aan op te hangen.
📚 Ik las
📖 Een week van Jeroen Theunissen ⭐⭐☆☆☆
Warrig, maar krachtig verhaal. Zoals een leven in één week. Achterstevoren.
💛 Kleine wonderen van Stephanie Knipper ⭐⭐⭐⭐⭐
Een hartverwarmend verhaal met een tikkeltje magie. Ideaal leesvoer voor lome zomeravonden.
📦 De boekwinkel op de hoek van Annie Darling ⭐⭐⭐☆☆
Voorspelbaar, maar met zoveel charme dat je het met een glimlach uitleest. Een boek om in weg te kruipen.
Wat ik écht van deze boeken vond? Dat lees je hieronder.👇
📘 Letterliefde • Juni 2025
Er zijn van die weken waarin je hoofd te vol zit voor non-fictie, maar je hart smacht naar verhalen. Verhalen die troost bieden, verwarren, laten lachen of even doen wegdromen. Deze drie boeken deden dat - elk op hun eigen, heel verschillende manier. Van een existentiële trip achterstevoren tot een boek vol kleine, stille wonderen. En ja, er zit ook een boekwinkel in. Uiteraard.
📺 Ik keek naar
Sirens ★★★☆☆
De sfeer is dromerig, traag in de beste zin van het woord. Denk: zachte muziek, schemerlicht, en personages die duidelijk iets te verbergen hebben maar het nooit rechtuit zeggen. Heerlijk. Alles is net mysterieus genoeg om je aandacht vast te houden, zonder dat je hoofd er rook van gaat afgeven.
Het is geen thrillerspektakel met plotwendingen om de drie minuten. Nee, Sirens is eerder als een rustige strandwandeling bij ondergaande zon - met af en toe een glimp van iets vreemds onder het wateroppervlak.
En dan het einde... Tja. Daar zit je dan, helemaal meegezogen in die mysterieuze sfeer, en dan krijg je een finale die voelt als een ballon die langzaam leegloopt in plaats van knalt. Teleurstellend? Ja. Maar toch ook onverwacht genoeg om je achter te laten met opgetrokken wenkbrauwen en een vaag gevoel van huh, oké dan.
Kortom, perfect voor wie even wil ontsnappen aan de drukte, maar toch graag iets kijkt dat net iets meer is dan achtergrondgeruis.
📺 Te zien op: Netflix (4 afleveringen)
🌊 Voor fans van: mysterie, sfeervolle beelden en series die niet alles meteen prijsgeven.
🕯️ Bonuspunten: ideaal om bij te haken, thee te drinken of gewoon lekker onderuit liggen in je zetel.
Nieuwsbrief gemist?
Dit verscheen in juni:
Dank je wel voor het delen van mijn "Zomer is voor..." 🙏 En ook zeker dank je wel voor het delen van jouw juni belevenissen en de andere interessante leestips. Mijn hoogtepunt van juni was denk ik het Best Kept Secret Festival 😊
Haha, een onkruidvrije oprit heb ik opgegeven. Af en toe trekt mijn schoonmama eens wat uit als ze passeert en dat vind ik dan altijd fijn om te zien en héél lief van haar.
Fijn overzichtje van je maand! We hebben al vaak stilgestaan op Sirens, maar nog niet de stap gezet om te kijken.