📘 Letterliefde • Juni 2025
Voor wie houdt van literair struikelen, stille tranen en happy endings met thee.
Er zijn van die weken waarin je hoofd te vol zit voor non-fictie, maar je hart smacht naar verhalen. Verhalen die troost bieden, verwarren, laten lachen of even doen wegdromen. Deze drie boeken deden dat - elk op hun eigen, heel verschillende manier. Van een existentiële trip achterstevoren tot een boek vol kleine, stille wonderen. En ja, er zit ook een boekwinkel in. Uiteraard.
Een week - Jeroen Theunissen
Korte inhoud
Op 25 augustus staan aan het sterfbed van de tweeënzestigjarige Liz haar zoon en zijn vriendin, haar ex-geliefde, een oude vriend en een oude vriendin. En Marthe. Het is de warmste zomer sinds het begin van de metingen. Liz heeft voor euthanasie gekozen. Maar na haar dood staat Liz op, en begint aan de ochtend van wat haar laatste dag wordt. Vervolgens komt haar voorlaatste dag. Dan de dag ervoor. Dan de dag daarvoor. Een week lang komen vrienden en oude bekenden langs.
Dit vond ik ervan ⭐⭐☆☆☆
Je hebt van die boeken die je niet leest, maar waar je doorheen waait. Een week is zo'n boek. Maar opgepast: je waait van achter naar voor, want het verhaal wordt omgekeerd verteld. Alsof je op maandag wakker wordt met een kater, en pas op zondag begrijpt waar dat feest eigenlijk over ging.
En dat is precies wat Jeroen Theunissen doet: hij trekt je een week lang mee door het leven van een vrouw - op het kantelpunt van sterfelijkheid - en laat onderweg alle kruimels vallen. Je raapt ze op, maakt puzzelstukjes van flarden herinneringen, en soms... ben je het spoor gewoon kwijt.
Eindoordeel: Warrig maar krachtig. Poëtisch maar vermoeiend. Zoals een leven in één week. Achterstevoren.
Zelf lezen?
‘Een week’, Jeroen Theunissen, 160 pagina’s, 2024.
💬 Welk boek heeft jou ooit helemaal in de war gebracht, maar bleef toch hangen?
Laat het mij weten in de reacties! 💬👇
Of stuur mij een berichtje.
Kleine wonderen - Stephanie Knipper
Korte inhoud
Als opgroeiende zusjes waren Rose en Lily onafscheidelijk, maar in hun volwassen leven verwaterde het contact, omdat Lily niet kon omgaan met de veeleisende opvoeding van Rose' autistische dochter. Wanneer Rose ernstig ziek wordt, moet Lily terugkeren naar de bloemkwekerij van de familie en moet ze de angst die haar wegdreef onder ogen gaan zien.
Dit vond ik ervan ⭐⭐⭐⭐⭐
Sommige boeken nestelen zich stilletjes in je hart. Geen bombast, geen literaire spierballentaal, gewoon een mooi, gelaagd verhaal dat raakt. Kleine wonderen is zo’n boek.
Stephanie Knipper weet iets bijzonders te doen: ze schrijft over pijn, verlies en schuldgevoel met een zachte pen, maar zonder het te verdoezelen. Je volgt Rose, een moeder met een hartziekte, en haar zus Lily die na jaren afwezigheid plots opnieuw helpt zorgen voor Rose haar autistische dochter. Dat klinkt zwaar, en dat is het ook, maar het wordt verteld met zoveel menselijkheid dat je alleen maar verder wil lezen.
De vertelstijl is vlot, de personages kruipen onder je huid, en hoewel het onderwerp zwaar is, lees je het met een soort licht in je borstkas. Alsof het boek zelf zegt: kijk, het leven is moeilijk, maar kijk eens hoe mooi mensen voor elkaar kunnen zijn.
Ik vind het prachtig geschreven. Ontroerend zonder sentimenteel te worden.
Een verhaal dat je eraan herinnert dat er, ondanks alles, altijd kleine wonderen mogelijk zijn.
Zelf lezen?
‘Kleine wonderen’, Stephanie Knipper, 320 pagina’s, 2017.
De boekwinkel op de hoek - Annie Darling
Korte inhoud
Posy Morland heeft al nauwelijks een idee wat ze moet met de noodlijdende boekwinkel die ze geërfd heeft, laat staan dat ze weet wat ze moet met medewerker Sebastian - ook wel bekend als De Vervelendste Man Ooit™. In een halfjaar probeert ze de winkel om te toveren tot de eigenzinnige Londonse boekenhotspot die ze voor ogen heeft. Als Sebastian haar nou eens haar gang liet gaan...
Toevlucht zoekt ze in de oneindige voorraad romantische comedy's die de winkel rijk is. Lezend van goed einde naar goed einde vraagt ze zich af: ligt er ook een happily ever after voor de winkel én haar in het verschiet?
Dit vond ik ervan ⭐⭐⭐☆☆
Annie Darling serveert ons alle ingrediënten van een goeie chicklit: een eigenzinnige hoofdpersoon (Posy), een knappe maar irritante man (Sebastian), een boekwinkel vol nostalgie, en een hoop romantische misverstanden. Je weet: dit komt goed. Maar toch blader je stiekem snel door om zeker te zijn.
Kortom, zoals een chicklit hoort te zijn. Je weet al na vijf bladzijden hoe het zal eindigen. Je voelt de romance van mijlenver aankomen. De clichés liggen voor het grijpen. En tóch heb ik het met plezier gelezen.
Zelf lezen?
‘De boekwinkel op de hoek’, Annie Darling, 352 pagina’s, 2017.
Vooruitgang leesdoel 2025:
Ik heb mezelf voorgenomen om dit jaar 25 boeken te lezen. Op Goodreads houd ik bij hoe ver ik sta en eind juni klokte ik af op 11. Bijna halverwege dus. Nu komen de zomermaanden eraan, waarin ik traditioneel wat extra bladzijden verslind. Lange avonden, loungezetel, boek in de hand... Genieten!
Op mijn boekenplank:
Voor juli mik ik op zon in de lucht én op papier. Geen zware kost dus, wel verhalen die ruiken naar zonnecrème, wilde plannen en lange avonden. Op mijn stapel:
De zonnewende van Cilla & Rolf Börjlind – klinkt mysterieus genoeg om met een ijsje in de hand te lezen.
Zomerboek van Tove Jansson – klassieker die ik eindelijk eens écht wil lezen, liefst op blote voeten in het gras.
En Deze zomer wordt echt anders van Carley Fortune – want geef toe, alleen die titel al is pure vakantie-inspiratie.
