Dit was ... augustus

Overzicht van wat ik beleefde, las en keek in augustus 2024.

Hallo daar! Welkom bij mijn terugblik naar de voorbije maand waarin ik een dagboekfragment deel, samen met tips naar wat ik las of keek.

Het archief van de vorige edities van deze serie vind je hier. Je bent van harte uitgenodigd om in de reacties te delen hoe jouw maand was. 💬

👨‍👩‍👧 Gezin & ik

✍️ Liefde voor schrijven

Ik begin eindelijk mijn schrijfflow te vinden. Het voelt alsof ik mijn eigen hoekje op Substack heb geclaimd. De afgelopen maanden heb ik al enkele (persoonlijke) verhalen gedeeld, en het voelt goed. Door te schrijven denk of sta ik meer stil bij wat ik wil en hoe ik mijn leven wil leiden.

Al moet ik toegeven, mijn lezersaantal is nog niet om over naar huis te schrijven. Maar ja, dat lijkt mij logisch aangezien ik mijn nieuwsbrief niet promoot. Toch ben ik dol op jullie lieve reacties - elke keer als ik er eentje lees, voelt het alsof ik een warme knuffel krijg. Dus delen mag altijd! 🤗

Tijdens één van onze wandelingen spotten we deze kleine, bruine kikker.

👣 Eerste stapjes van dochterlief

Ons kleine avonturier is inmiddels 14 maanden oud en begint ons te imiteren. Lach ik? Dan lacht zij vrolijk mee. Heeft mama iets vast? Dan moet zij het ook hebben. Het is alsof ik een mini-me heb rondlopen.

Eind augustus was het dan zover: ze zette haar allereerste stapjes solo! Oké, het waren er maar drie, maar zonder ondersteuning, geen handje, gewoon op eigen houtje. De dagen erna ging het steeds beter. Ze probeert zelfs langere afstanden te overbruggen met een gezichtje dat straalt van trots. Die momenten zijn goud waard. 💛

Op het gebied van eten heeft ze duidelijk haar eigen willetje. De groentepuree die ze ‘s avonds krijgt, daar kijkt ze niet meer naar om. Nee, ze eet nu gewoon met ons mee, wat stiekem wel wat tijd scheelt. Vroeger at ze alles, nu is ze kieskeuriger geworden, maar ik denk bij mezelf: “Als ze honger heeft, zal ze wel eten”.

Zelfstandig eten gaat trouwens al prima. Ze prikt met haar vorkje in zacht fruit en smult het lekker op. Stevige pap met een lepel? Dat lukt ook, met een beetje hulp van mama (als ze dat toelaat, tenminste). Pasta eten is een echte knoeiboel. De saus hangt overal: in haar gezichtje, in haar haren, op haar kleren, … Ze eet haar pasta met een speciale techniek: een combinatie van vork én handjes, want waarom zou je kiezen als je beide kunt gebruiken?

💬 Wat was jouw hoogtepunt in augustus?

Reageer op deze e-mail of laat een reactie achter in de comments. Ik ben benieuwd!

📚 Ik las

• In ‘Het boek dat iedereen van wie je houdt zou moeten lezen’ deelt Philippa Perry inzichten over hoe je relaties kunt koesteren en verdiepen. Ik vond het weinig vernieuwend. ★★☆☆☆

• Leen van den Berg neemt ons mee in het leven van de neurotische Samuel in ‘Alles is krom’. Aanrader! ★★★★★

• Leen Dendievel verkent in ‘De zin van een kind’ wat de werkelijke zin is van een kind krijgen. Goede afwisseling van interviews, onderzoek, anekdotes en overpeinzingen. ★★★☆☆

Meer lees je in onderstaande post:

📺 Ik keek naar

Supacell ★★★★☆

Het verhaal volgt een groep gewone mensen uit Zuid-Londen die opeens superkrachten krijgen. Dit is geen standaard superheldensaga; hier worden gewone mensen in ongewone situaties gegooid, met alle gevolgen van dien.

Wat meteen opvalt, is het razendsnelle tempo. Toch slaagt de serie erin om diepte aan de personages te geven - niet eenvoudig als je rekening houdt met de hoeveelheid actie die erin zit.

Het voelt alsof er iets op het spel staat, en dat houdt je als kijker op het puntje van je stoel. Het eerste seizoen eindigt met een cliffhanger die je hongerig maakt naar meer. Ik kan niet wachten op het vervolgseizoen!

(6 afleveringen, Netflix, 2024)

A Good Girls’ Guide To Murder ★★★★☆

A Good Girl’s Guide To Murder is detectivewerk met een millennial-twist. De hoofdrolspeelster, Pip, is een slimme, vastberaden tiener die liever in archieven snuffelt dan naar feestjes gaat. Geen cliché nerd, maar meer een moderne speurneus met een obsessie voor de waarheid.

De serie heeft een heerlijke tempo waarbij elke aflevering eindigt met een twist die je hersenen even laten kraken. Je kunt niet anders dan blijven kijken. Zeker, soms bevat de serie iets te veel tienerdrama naar mijn smaak, maar dat nam ik er graag bij.

(6 afleveringen, Netflix, 2024)

The Union ★★☆☆☆

Nou, dat zat ik dan, vrijdagavond, klaar voor een avond vol actie en spektakel met The Union. De trailer beloofde een film vol adrenaline. Met grote namen als Halle Berry en Mark Wahlberg had ik er meer van verwacht.

The Union volgt het standaardplot van een actiefilm: een geheim agententeam, een kwaadaardige schurk en een race tegen de klok. Op zich niets mis mee, maar ik miste elke vorm van originaliteit. Vanaf de eerste scènes wist ik al hoe de film zou eindigen.

Kortom, de film voldoet niet aan mijn verwachtingen die ik had bij een dergelijke cast. Als je iets zoekt om je hersenen bij uit te schakelen en gewoon wat explosies wilt zien, dan is dit misschien iets voor jou.

(komische actiefilm, Netflix, 2024)

Moederschapsmythe ontmanteld

Doet je nadenken over moederschap, schuldgevoel, de hoge verwachtingen, instamoms en de anti-kindwerkvloer.

Waarom zijn er trouwens zoveel boeken over de ontwikkeling van een kind, maar amper over het moederschap? - Mirthe Frese

✍️ Leesvoer

Inspirerende artikels, weetjes of grappige verhalen die ik graag met jullie deel:

• Amy Pigott deelde dit prachtige persoonlijke verhaal over hoe haar miskraam haar mening veranderde over hoe haar leven eruit kon zien.

• Last van een creatieve blokkage? Monique Gerritsen geeft 4 oplossingen.

• Ben jij ooit gaan werken terwijl je ziek was en eigenlijk in bed of op de zetel hoorde te liggen? Blijkbaar ben je niet de enige.

• Wat als je niet altijd productief moet zijn?

• Herkenbaar stukje: Terug in het gareel na een lange vakantie.

• 75 kleine dingen die je voor jezelf kan doen.

• “We kunnen altijd en overal werken. Je hebt daar geen kantoortuin met kwebbelende collega’s, een systeemplafond en flikkerende TL-verlichting voor nodig. De vraag is hoe we het meeste uit onze werkweek halen en een zinvol leven leiden.”
  Klopt voor de meeste bureauwerkers, denk ik. Roland Grootenboer geeft drie redenen waarom de vierdaagse werkweek bij AFAS briljant is (maar lang niet voor iedereen).

• Inspirerende post van Carmen Luisa: Knowledge isn't power when you keep it to yourself.

• Ik eindig met deze mooie woorden die ik las bij Mansi Kwatra:

Butterflies stay inside their cocoons for most of their metamorphosis. They are slowly growing, but their growth may not necessarily be visible. The same thing applies to our lives. Trust that you are growing, even when you can’t notice it yet. 

Nieuwsbrief gemist?

Dit verscheen in augustus:

📘 Gelezen in augustus

Ben ik saai?

Minder werken, meer leven: kan ik dat echt?

Na regen komt kak

Dit was ... juli

---