De achterkant van thuis
Een natuurdagboek tussen een tuin in aanbouw en een weide vol paarden.
Ik vergeet soms hoe de natuur mij helpt vertragen. Alsof mijn hoofd pas stil is wanneer mijn voeten op een bospad staan. Of wanneer ik naar iets simpels buiten kijk. Een vogel op een tak. Gras dat beweegt in de wind. Paarden die hun eeuwige ronde lopen alsof ze nergens hoeven te zijn.
Daarom is zondagochtend heilig voor mij. Na het ontbijt trek ik mijn loopschoenen aan en ga ik een uurtje joggen in het bos. Zonder muziek, zonder podcast. Gewoon ik en het geluid van mijn ademhaling, mijn schoenen op het pad en de bomen die kraken alsof ze ook nog maar net wakker zijn.
Verdwalen om terug te keren
Ik merk dat ik het mis: mijn doelloze wandelingen in de natuur.
Sinds ik mama ben, is mijn tijd in het groen geslonken. Niet verdwenen, gewoon veel minder aanwezig, net zoals warme koffie, lange stiltes en alleen naar het toilet gaan. Er is altijd iets, en daarom wil ik er opnieuw meer aandacht aan geven.
Niet voor niets heeft deze nieuwsbrief een categorie Seizoensflow. Ik merk hoe goed het mij doet om te leven op het ritme van de seizoenen.
In de zomer wil ik genieten.
In de herfst reflecteer ik.
In de winter trek ik naar binnen en rust ik uit.
En in de lente borrelt alles weer op.
Nieuwe ideeën. Nieuwe plannen. Nieuwe pogingen om mijn leven eindelijk eens op orde te krijgen. Dat lukt niet altijd, maar de natuur probeert het ook elk jaar opnieuw dus ik voel mij in goed gezelschap.
Een tuin in wording
Onze tuin is momenteel een kruising tussen een bouwwerf en een BMX-parcours.
Mijn vriend is volop bezig met de graafwerken en het plaatsen van borderstenen voor de serre. Overal liggen zandhopen en greppels. Er komt vooruitgang, maar traag. Heel traag.
Er moeten nog veel boordstenen komen, beregening voorzien worden en op een dag hopelijk grasmatten in plaats van bergen zand.
Maar dat is oké. Het hoeft niet morgen af te zijn. Elke maand gebeurt er iets. Een klein stukje vooruit. Onze tuin groeit niet in één grote sprong, maar in lagen.
De paarden achter de tuin
Achter onze tuin ligt een grote weide met een tiental paarden. Ze lopen er elke dag hun stille rondes. Grazend, stap voor stap. ’s Avonds komen ze vaak dichterbij.
Laatst was er zo’n avond.
De lucht kleurde zacht oranje, de zon zakte langzaam weg en ik voelde dat ik nood had aan rust. Dus ging ik buiten zitten. Gewoon even.
Alleen zitten.
Luisteren.
De vogels. De krekels. Het zachte geritsel van gras. Het geluid van paarden die grazen en af en toe briezen.
Ik maakte een video omdat ik dit moment wilde vasthouden en delen met jou.
Luister eens goed
We wonen vlakbij een drukke weg. Je hoort dus verkeer. Altijd. Een constante brom op de achtergrond, maar daar tussendoor hoor je ook iets anders.
Boerenzwaluwen die kwetteren.
Krekels die hun zomerwerk doen.
In de verte een hond.
Na ongeveer een minuut landt er links in beeld zelfs een reiger in de weide.
En dan de paarden.
Je hoort ze eten, snuiven, bewegen.
Blijkbaar grazen paarden zo’n zestien uur per dag.
Zestien uur. Dat is tweemaal een voltijdse job.
Ik kijk graag naar ze. Omdat dieren nergens naartoe moeten. De natuur heeft nooit haast. Alles daar mag gewoon zijn. En dat is exact wat ik soms ook nodig heb.
Wat in jouw leven groeit momenteel langzaam, maar gestaag?
Waar kom jij tot rust?
Wanneer was de laatste keer dat je bewust naar de geluiden van de natuur luisterde? Wat hoorde je?
Welke plek in jouw buurt voelt voor jou als een kleine ontsnapping aan de drukte?
Als je vijf minuten uit je raam kijkt, wat zie of hoor je dan?
Onze tuin is nog één grote zandbak, maar elke maand gebeurt er iets. Misschien geldt dat ook voor iets in jouw leven. Ik lees graag mee.
Nog één kleine vraag.
Vond je dit leuk om te lezen? Geef de nieuwsbrief gerust een ❤️ of laat een reactie achter. Dat helpt mijn verhalen bij andere lezers terechtkomen.
🌿 Meer lezen? In Seizoensflow vind je eerdere verhalen over de seizoenen, natuur en bewust leven.
🙋♀️ Abonneer je en ontvang elke week een nieuw verhaal over simpel leven, kleine gelukjes en leven met de seizoenen in je mailbox.
💌 Ken je iemand die dit ook leuk vindt? Stuur deze nieuwsbrief gerust door.







Ik kom helemaal tot rust tijdens een wandeling door de holle wegen hier in de buurt.
Wat fijn dat bewust kijken en luisteren! Dat probeer ik ook steeds meer/vaker te doen 🙏🏻