📘 Letterliefde • Juni 2026
Van lentekriebels tot kantoorkolder en stille levenslessen.
Deze maand ging ik van lentekriebels naar kantoorkolder, om te eindigen tussen boekenplanken en kersenbloesems. ‘Een liefde in de lente‘ van Katie Fforde was luchtig en romantisch, ideaal om mijn hoofd even op vakantie te sturen. ‘De verwarde cavia, terug op kantoor’ van Paulien Cornelisse deed mij herinneren aan de absurditeit van werk en regels. En ‘De Cherry Blossom Bookshop’ van Takuya Asakura was warm en zacht, met mooie levenslessen, al voelde ik dat er nog wat meer in had gezeten.
Een liefde in de lente
Katie Fforde
Korte inhoud
Gilly is heel tevreden met haar leven: ze runt een succesvolle bed and breakfast in haar eigen huis en geen haar op haar hoofd die eraan denkt die prachtige plek op te geven. Maar dan ontmoet ze makelaar Leo, die niet alleen vriendelijk en behulpzaam is, maar ook nog eens verwarrend aantrekkelijk. Langzaam begint ze zich af te vragen of het wel zo erg zou zijn het roer van haar leven radicaal om te gooien.
Gilly’s volwassen dochter Helena heeft haar eigen beslommeringen. Haar bedrijfje als weefster komt goed van de grond nu haar prachtige stoffen steeds populairder worden. Haar huurbaas Jago biedt aan te helpen om haar naamsbekendheid te vergroten door samen met haar mee te doen aan een bekende country fair in de buurt. Want, zo zegt hij, dat is wat vrienden voor elkaar doen, maar Helena begint te vermoeden dat ze misschien wel meer wil dan alleen vriendschap.
Terwijl de zomer nadert, vragen moeder en dochter zich onafhankelijk van elkaar hetzelfde af: zit er misschien wel toekomstmuziek in de verrassende loop die hun leven neemt?
Dit vond ik ervan ⭐⭐⭐☆☆
Een gezellig verhaal met een voorspelbare, misschien ietwat te rooskleurige, verhaallijn. Ik las het op een warme lentedag, met een fris drankje binnen handbereik en mijn benen omhoog op het terras, en dat voelde alsof het boek speciaal voor dat moment geschreven was.
Zelf lezen?
‘Een liefde in de lente’, Katie Fforde, 368 pagina’s, 2023.
📖 Vragen om over na te denken
Heb jij soms ook nood aan een “hersenloos” boek, gewoon om even uit het echte leven te stappen?
Wat is jouw ideale leesmoment? Zon op je gezicht, koffie erbij, regen tegen het raam?
Als jouw leven een Katie Fforde-boek was, welke ingrediënten zouden er absoluut in zitten? (Een charmant dorp, een hond, een bakkerij, een onverwachte liefde…?)
Mijn antwoorden [⚠️spoiler alert]:
Heb jij soms ook nood aan een “hersenloos” boek, gewoon om even uit het echte leven te stappen?
Absoluut. Ik houd van afwisseling. Ik spring van romantiek naar thriller, van non-fictie naar een biografie. In de bib kom ik zelden buiten met één genre. Ik neem van alles mee en beslist pas later waar mijn hoofd zin in heeft. Soms wil ik spanning, soms wil ik iets bijleren of gewoon een boek dat niets van mij vraagt behalve pagina’s omslaan.
Wat is jouw ideale leesmoment? Zon op je gezicht, koffie erbij, regen tegen het raam?
Ik ben niet kieskeurig. Geef mij een boek en een beetje stilte, en ik ben al tevreden. Op een warme dag buiten, onderuitgezakt in de lounge met iets fris binnen handbereik, heerlijk. Maar evengoed op een grijze regendag, opgekruld in de zetel met een dampende tas thee.
Als jouw leven een Katie Fforde-boek was, welke ingrediënten zouden er absoluut in zitten? (Een charmant dorp, een hond, een bakkerij, een onverwachte liefde…?)
Een charmant dorp? ✔️ Ik woon er al in, als je het mij vraagt.
Een bakkerij vol verleidelijk lekkers?✔️ Een dorp verderop is er eentje waar de pateekes zo mooi in de vitrine liggen dat het bijna onbeleefd voelt om niets te kopen.
Wat er zeker ook in zou zitten zijn een paar goede vrienden om mee te keuvelen, lachen en op terug te vallen. En daar wringt het soms een beetje. Door de jaren heen zijn sommige vriendschappen stilletjes weggegleden.
Een onverwachte liefde hoeft er niet meer bij, die plotlijn is gelukkig al geschreven. 🙂
De verwarde cavia, terug op kantoor
Paulien Cornelisse
Korte inhoud
Op haar nieuwe werkplek laaft ze zich aan schriftjes, gummetjes en de centrale verwarming. Ze beseft nu pas hoezeer ze het kantoorleven heeft gemist. Met haar open – en regelmatig wat verwarde – blik, treedt Cavia haar nieuwe collega’s tegemoet. Otto van Facturatie, die tijdens werktijd zijn verzameling WOII-parafernalia cureert, Helma van Communicatie, die jubelt dat Caaf de nieuwsbrief van haar overneemt en collega Van Put die er al dertig jaar schijnt te werken, maar zelden wordt waargenomen.
Dit vond ik ervan ⭐⭐☆☆☆
Het boek leest vlot, zit vol herkenbare kantoorobservaties en bevestigde nog maar eens mijn overtuiging dat veel kantoorjobs gerust in de helft van de tijd gedaan kunnen worden. De andere helft gaat vermoedelijk op aan koffie halen, koffie drinken, bijbabbelen over het voorbije of komende weekend en vergaderen mét koffie. Ik vraag mij oprecht af wat er zou gebeuren als de koffiemachine plots verdween? Zou de economie instorten? Maar goed, terug naar het boek.
Ik vond het fijn om te lezen, maar eigenlijk niet bijzonder. Wel vind ik het knap hoe Cornelisse niet alleen de absurditeit van het kantoorleven beschrijft, maar ook de kleine menselijke lijntjes daartussen. Hoe collega’s langzaamaan meer worden dan mensen die toevallig dezelfde printer delen. Hoe er, tussen mails, meetings en muffe koekjes, iets van samenhorigheid groeit.
Zelf lezen?
‘De verwarde cavia, terug op kantoor’, Paulien Cornelisse, 160 pagina’s, 2024.
📖 Vragen om over na te denken
Herken je het kantoor als plek van efficiëntie, of eerder als goed georganiseerde chaos met agenda’s?
Denk je dat de “verwardheid” van de cavia vooral persoonlijk is, of net een logisch gevolg van het kantoorsysteem?
Mijn antwoorden [⚠️spoiler alert]:
Herken je het kantoor als plek van efficiëntie, of eerder als goed georganiseerde chaos met agenda’s?
Overduidelijk goed georganiseerde chaos met agenda’s. Volgens mij doen organisaties oprecht hun best om alles strak te regelen met procedures, regels en hiërarchie. Alleen… dat systeem heeft ook een eigen leven. Ergens tussen “efficiëntie” en “we doen het omdat we het altijd zo doen” ontstaat iets dat tegelijk logisch en soms absurd is. Alsof je een plan maakt om orde te scheppen, en eindigt met een extra vergadering over de orde.
Denk je dat de “verwardheid” van de cavia vooral persoonlijk is, of net een logisch gevolg van het kantoorsysteem?
Allebei. Zij is iemand die dingen niet zomaar slikt en blijft doorvragen, wat haar al automatisch wat “verward” maakt in een omgeving die vooral wil dat je meedraait. Maar tegelijk is het kantoorleven zelf ook niet altijd rationeel opgebouwd. Soms moet je er gewoon even in zitten, ervan deel uitmaken, en dan pas zie je de interne logica (of het gebrek daaraan).
De Cherry Blossom Bookshop
Takuya Asakura
Korte inhoud
Welkom in de Cherry Blossom Bookshop, een toevluchtsoord voor boekenliefhebbers, dat alleen geopend is tijdens het vluchtige kersenbloesemseizoen. Verscholen tussen de bloesems vind je de ouderwetse charme van de winkel en de kalmerende geur van versgezette koffie. Hier staan Sakura – de mysterieuze eigenares – en haar wijze lapjeskat Kobako voor je klaar als je op zoek bent naar troost. In deze oase van rust begeleiden ze hun gasten in het loslaten van hun verdriet en wijzen ze de weg naar een nieuw begin, vol hoop. Kunnen ze al hun bezoekers helen?
Dit vond ik ervan ⭐⭐⭐☆☆
Dit is een boek dat heel vlot wegleest. Het idee achter het verhaal vind ik oprecht sterk: een boekhandel als plek waar mensen niet alleen boeken vinden, maar ook stukjes van zichzelf. En toch bleef ik met hetzelfde gevoel achter als wanneer je een koekje in je koffie dipt en het nét te snel breekt. Jammer, want hier zat meer in.
De basis is goed, de lessen die de verschillende bezoekers onderweg leren zijn warm en herkenbaar, maar ik had graag wat meer diepgang gehad. Meer lagen, meer tijd in de levens van de personages. Nu bleef het vooral aan de oppervlakte dobberen.
Soms is het echter gewoon fijn om even mee te drijven op een verhaal dat je eraan herinnert dat boeken, en mensen, elkaar soms precies op het juiste moment vinden. Dat is op zich al een mooie les.
Zelf lezen?
‘De Cherry Blossom Bookshop’, Takuya Asakura, 256 pagina’s, 2025.
📖 Vragen om over na te denken
Is er ooit een boek geweest dat jouw kijk op het leven veranderd heeft? Welke?
Welke les uit dit verhaal bleef het meeste bij jou hangen?
Geloof jij dat boeken je soms vinden op precies het juiste moment?
Mijn antwoorden [⚠️spoiler alert]:
Is er ooit een boek geweest dat jouw kijk op het leven veranderd heeft? Welke?
Niet meteen op een allesomvattende, levensveranderende manier. Ik heb nog nooit een boek dichtgeslagen en gedacht: “zo, vanaf vandaag gooi ik het roer om”. Maar er zijn wel boeken die blijven hangen. Eén van die boeken is ‘Als de wolven huilen’ van Kristin Hannah. Dat boek deed mij nadenken over onze band met de natuur, over onze instinct dat ergens diep vanbinnen nog leeft, maar dat we in onze moderne leven vaak goed hebben weggestopt onder agenda’s, deadlines en boodschappenlijstjes.
Maar ook over ouderschap, wat een kind écht nodig heeft om op te groeien tot een volwassene die goed in zijn/haar vel zit. Dat vond ik misschien nog het mooiste inzicht: de herinnering dat opgroeien niet draait om alles juist doen, maar om genoeg liefde, ruimte en houvast geven. Best een opluchting eigenlijk, want als moeder voelt het soms alsof je voortdurend een examen aflegt waarvoor niemand je de leerstof heeft doorgestuurd.Welke les uit dit verhaal bleef het meeste bij jou hangen?
Dat iedereen iets meedraagt wat je aan de buitenkant niet ziet. Een verlies, een twijfel, een verlangen, een vraag waar nog geen antwoord op is. En dat groei vaak klein begint. Met een gesprek, een inzicht of een bladzijde. Verandering komt zelden luid binnen.
Geloof jij dat boeken je soms vinden op precies het juiste moment?
Misschien wel, al geloof ik minder in toeval en meer in herkenning.Ik denk dat je in elk boek wel iets kunt vinden dat op dat moment bij jou resoneert. Soms is dat één zin, een personage of gewoon een gevoel van: “ah, dus ik ben niet de enige die zo denkt of voelt”. Dat is misschien het bijzondere aan lezen. Niet dat een boek jou vindt, maar dat jij in een boek telkens weer een klein stukje van jezelf tegenkomt. Soms een stukje dat je al kende. Soms eentje waarvan je niet wist dat het er zat.
Op mijn boekenplank in juli
In juli wil ik twee boeken lezen die al even op mijn lijstje staan, maar ook typische zomerverhalen zoals de eerste twee delen uit de Summer Skies-reeks van Jenny Colgan.
🌃 Tekenen van het universum - Emy Koopman
Dit boek wil ik al een tijdje lezen, omdat het voelt alsof het meer is dan een gewoon verhaal. Het klinkt alleszins mysterieus.
☁️ Boven de wolken & 🩷 Onder een roze hemel - Jenny Colgan
Voor de zwoele zomeravonden is er Jenny Colgan. Haar boeken voelen meestal als een warme deken met een kop thee erbij, maar dan nu in een zomerversie. Perfect leesvoer voor wanneer mijn hoofd geen zware kost wilt, maar gewoon wat wilt wegdromen.
🗝️ Het kamermeisje - Nita Prose
Ik heb hier al goede dingen over gehoord… Een hotel, geheimen en een hoofdpersonage dat anders naar de wereld kijkt, klinkt als het soort boek waarvan ik zeg “nog één hoofdstuk” en plots is het middernacht.
Welk boek ligt al veel te lang op jouw ‘ik-lees-je-binnenkort-wel-stapel’?
In deze nieuwsbrief vind je boekenlinks. Als je via zo’n link iets koopt, ontvang ik een kleine commissie, zonder extra kost voor jou. Dankjewel om zo mijn nieuwsbrief te steunen.
Nog één kleine vraag.
Vond je dit fijn om te lezen? Geef gerust een ❤️, laat iets van je horen in de reacties of stuur deze nieuwsbrief door naar iemand die ook graag tussen de bladzijden verdwijnt.
🗞️ Zin in meer letterliefde? Duik in het archief en ontdek eerdere edities.
🙋♀️ Abonneer je en ontvang elke week een nieuw verhaal over simpel leven, kleine gelukjes en leven met de seizoenen in je mailbox.