Ergens tussen verkoudheden en knutselrommel
Halverwege het seizoen, even ademhalen.
We zijn halverwege de lente, al zou je dat niet meteen zeggen als je momenteel door het raam kijkt. Regen. Wind. Donkere wolken. Het soort weer waarbij je eerder denkt aan soep in plaats van een picknick in de tuin.
Maar goed. We hebben ook al mooie dagen gehad, dus neen, ik ga niet klagen over het weer. (Of toch niet langer dan deze alinea.)
Mijn inspiratie zat de laatste weken ergens diep verstopt onder een berg wasmanden. Sinds dochterlief begin dit jaar naar school gaat, lijkt ons huis een verzamelplek voor allerlei virussen. De buikgriep en verkoudheden wisselen elkaar af.
Wegens de ziektekiemen verscheen er afgelopen zondag geen nieuwsbrief. Daarom schrijf ik deze vandaag. Een beetje later, maar misschien ook net op het juiste moment, want ondanks het grijze weer wil ik graag even terugblikken op de kleine lentemomenten van de voorbije weken. En ook vooruitkijken, al is het maar om mijn humeur een duwtje richting zonneschijn te geven.
Mijn favoriete soort seizoen
Ik schreef eerder al dat de lente, samen met de herfst, mijn favoriete seizoen is. Ik houd van de tussenseizoenen. Je puft niet van de hitte en bibbert niet van de koude. Gewoon jas open, af en toe zon op je gezicht en vrolijk tsjilpende vogels in de buurt.
In deze post maakte ik een lente reflectiepagina met kleine vragen over fijne momenten, vooruitzichten en de dingen die jouw lente kleur geven. Halverwege de lente leek mij het ideale moment om deze pagina zelf ook eens in te vullen.
Soms denk ik dat we wachten op “grote momenten”, terwijl het leven zich meestal verstopt in iets heel gewoons. Een koffie in de ochtendzon. Proper beddengoed. Een peuter die paardenbloemen verzamelt alsof het zeldzame schatten zijn. Dat soort dingen.
💬 En jij?
Waar kijk jij de komende lenteweken nog naar uit?
Welke kleine momenten gaven jou echt plezier of een glimlach?
Wat voelde voor jou als het eerste échte lentemoment van dit jaar?
Ik lees het graag. 💛
Kleine lentepleziertjes
Een tijdje geleden deelde ik ook mijn lente bingo met 12 kleine lentepleziertjes. Ondertussen kon ik er al heel wat afstrepen. Persoonlijk vind ik dat kleine lijstjes verrassend goed werken tegen het gevoel dat het leven alleen maar uit verplichtingen bestaat. Ze maken zichtbaar dat er tussendoor óók geleefd wordt. Zelfs tussen de verkoudheden en het dweilen van de keukenvloer.
💬 En jij?
Is er iets wat jij al kan afstrepen?
Wat staat er nog op jouw lentelijstje?
Vertel het mij. Ik sprokkel graag mee lenteplezier bij elkaar. 💛
Woord van het jaar “meer leven”
Mijn woord van het jaar is:
Meer leven.
In mijn lijf.
Buiten.
En in alles wat mij energie geeft.
Mijn ‘woord van het jaar’ ligt de laatste maanden een beetje stof te verzamelen in een vergeten hoekje in mijn hoofd.
Veel meer leven voeg ik momenteel niet bepaald toe aan mijn leven. Of toch niet op de manier waarop ik het had gehoopt. Er blijft weinig vrije tijd over. Mijn collega is nog steeds afwezig waardoor mijn vaste telewerkmaandag wegvalt, en ik in de voormiddag op het werk wordt verwacht. Maandagnamiddag probeer ik wel een deel van het huishouden te doen zodat ik op woensdagvoormiddag tijdens mijn wekelijkse poetsvoormiddag een kostbaar uurtje overhoud voor mezelf als dochterlief op school zit. Bijvoorbeeld om deze nieuwsbrief te schrijven.
Waarschijnlijk mag ik vaker kiezen voor iets leuks in plaats van iets praktisch. Eén van mijn grootste valkuilen is altijd productief willen zijn. Alsof rust pas verdiend is wanneer alles afgestreept staat. En ja, ik weet het, dat moment komt nooit. De was plant zich voort in het donker, daar ben ik ondertussen van overtuigd.^^
Vanmorgen stond ik even in mijn bureau/knutsel/opslagkamer. Overal lagen bolletjes wol. Half afgewerkte projecten. Kleurboeken die ik laatst kocht. Knutselpapier van jaren geleden. Lintjes. Haakboeken. Verf.
Eigenlijk lagen daar tientallen kleine projecten te wachten. Ideeën die ik ooit had. Dingen waar ik enthousiast van werd. En plots besefte ik hoe hard ik mijn lange knutselzondagen mis.
Natuurlijk is dat anders met een peuter in huis. Een jongedame die elk schaartje onmiddellijk ziet als gezamenlijk bezit en het liefst “meehelpt” met alles wat mama doet. Maar misschien moet het ook niet meer lijken op vroeger.
Misschien zit het “meer leven” net daarin, niet wachten op perfecte stilte en zeeën van tijd, maar creativiteit toelaten tussen de chaos door. Dus vanmiddag wagen we ons aan knutselpoging nummer één samen. Ik houd jullie op de hoogte. 🙂
Nog één kleine vraag.
Vond je dit leuk om te lezen? Geef de nieuwsbrief gerust een ❤️ of laat een reactie achter. Dat helpt mijn verhalen bij andere lezers terechtkomen.
🌷 Zin in meer lente inspiratie? Lees hier alle nieuwsbrieven of duik in het archief.
🙋♀️ Abonneer je en ontvang elke week een nieuw verhaal over simpel leven, kleine gelukjes en leven met de seizoenen in je mailbox.
💌 Ken je iemand die dit ook leuk vindt? Stuur deze nieuwsbrief gerust door.
Oooh, ik herken je zo met al die halve projecten die overal liggen en die verloren gaan tussen werk, huishouden, zorgen en zelf overeind blijven! Zelfs nu mijn dochters beide volwassen zijn (maar nog wel thuis wonen)….