Dit was ... september
Overzicht van wat ik beleefde, las en keek in september 2024.
Hallo daar! Welkom bij mijn terugblik naar de voorbije maand waarin ik een dagboekfragment deel, samen met tips naar wat ik las of keek.
Het archief van de vorige edities van deze serie vind je hier. Je bent van harte uitgenodigd om in de reacties te delen hoe jouw maand was. 💬
👨👩👧 Gezin & ik
👧 Dochterlief wandelt rond
Onze kleine stuntvrouw heeft het lopen ontdekt, en dat zullen we geweten hebben. Twee weken geleden waggelde ze nog twijfelend van de salontafel naar de sofa, en nu paradeert ze vrolijk rond. ‘Handje? Nee mama, ik doe het lekker zelf!’ Ook heeft ze besloten dat ze haar ochtendpap voortaan solo eet. Het resultaat? Een explosie van havermout op en rond dochterlief. Onze dochter, een eigen willetje? Dat is een understatement.
🏡 In & rond het huis
Deze maand vroeg ik mij in een post af: ‘Moet ik mij echt schuldig voelen over onkruid?’ Het antwoord is blijkbaar ja, want ik heb anderhalf uur onkruid staan plukken tijdens die schaarse twee uurtjes dutjestijd van dochterlief. Tja, onkruid én schuldgevoel vinden altijd een weg, toch?
Daarnaast sloeg de opruimmicrobe toe. Misschien is het de herfst die z’n intrede doet, misschien zijn het de hormonen - wie zal het zeggen? Maar goed, het huis voelt weer een beetje meer als een oase van rust.
🩱 Eropuit
Een kameraad werd 40 en dat was hét excuus om er eindelijk nog eens op uit te trekken. Schoonmoeder kwam babysitten, dus wij hadden een zorgeloos avondje zonder ‘mama dit’ en ‘papa dat’. Het was gezellig, al hebben vriendlief en ik misschien vijf woorden met elkaar gewisseld. Hij kent namelijk de familie van de jarige goed, terwijl ik vooral met de kant van zijn vriendin aan het keuvelen was. We hebben het beiden wel ontzettend naar onze zin gehad.
Nu kijk ik stiekem nog meer uit naar ons allereerste wellnessuitje in oktober. Drie uur zenmodus met ons drietjes: zwemmen met dochterlief, papa die haar entertaint terwijl ik mezelf even terugtrek in de sauna, bubbelen met z’n drietjes in de jacuzzi, en dan nog een heerlijk ontbijtbuffet… Mij hoor je niet klagen!
💬 Waar kijk jij naar uit in oktober?
Reageer op deze e-mail of laat een reactie achter in de comments.
📚 Ik las
‘Shampoo’ is een verhaal over menselijke onmacht, verval, en hoe een klein beetje schuim de diepe krassen van het leven niet kan wegwassen. ★★★☆☆
Kamila Shamsie’s boek ‘Beste Vrienden’ begint als een intiem portret van een jeugdvriendschap, maar ontvouwt zich al snel tot een meeslepend drama over macht, morele keuzes en de onvermijdelijke scheuren die ontstaan naarmate de tijd verstrijkt. ★★★☆☆
Benieuwd wat ik van de boeken vond?
Check mijn uitgebreide reviews in de post hieronder.
📘 Letterliefde • September 2024
Boeken brengen ons vaak nieuwe inzichten, of we nu verdwalen in een luchtige roman of ons laten meeslepen door een verhaal over vriendschap. Deze maand dook ik in twee totaal verschillende werelden: ‘Shampoo’ van Bert Moerman, waarin ieder gezinslid op z’n eigen manier een familietragedie verwerkt, en
📺 Ik keek naar
Geek Girl ★★★☆☆
Als je aan Geek Girl begint, verwacht je misschien een standaard coming-of-age verhaal: een nerdy tiener die worstelt met haar plek op school, vrienden en een identiteit die nergens lijkt te passen. Maar wat je krijgt, is veel meer dan dat. Deze serie weet namelijk op een verrassend subtiele manier thema’s als zelfacceptatie, vriendschap en het doorbreken van stereotypen te verweven in een pakkend verhaal.
Deze serie laat zien dat het niet gaat om wie je aan de buitenkant bent, maar om wie je kiest te zijn, ondanks de verwachtingen van anderen. En dat met een goede dosis humor, waardoor het verhaal luchtig blijft en tegelijkertijd een sterke moraal bevat. Je ziet Harriet worstelen, vallen en weer opstaan, en dat maakt haar verhaal zo herkenbaar en ontwapenend. Ze blijft trouw aan zichzelf, zelfs in een wereld die haar wil veranderen, en dat is een boodschap die je lang bijblijft.
(10 afleveringen, Netflix, 2024)
Fabbricante di lacrime ★☆☆☆☆
Je ziet een veelbelovende trailer, installeert je lekker op de bank met wat snacks en je verwacht een film die je even helemaal meesleept. Fabbricante di lacrime is echter niet die film.
De eerste paar minuten trekken je nog wel de wereld in van mysterie en emoties, maar al snel blijkt dat deze film meer lijkt op een oppervlakkig melodrama zonder inhoud. Diepgang? Die is nergens te bekennen. Wat begint als een intrigerend verhaal over verlies en liefde, verzandt al snel in een opeenvolging van scènes die meer lijken te draaien om lust dan om echte emotionele ontwikkeling.
De dialogen voelen geforceerd en de personages hebben de diepgang van een plas regenwater. Net als je denkt dat er misschien een punt komt waarop het verhaal ergens naartoe gaat, word je weer getrakteerd op een shot van de zoveelste passionele omhelzing, alsof dat de gaten in het plot kan opvullen.
Het grootste probleem? De film belooft tranen, maar je voelt er geen enkele. Alles blijft vlak, voorspelbaar en behoorlijk saai. De titel had net zo goed Fabbricante di noia kunnen zijn.
(film, Netflix, 2024)
Deze 2 getipte Netflix-series van I Like To Watch staan op mijn lijstje:
De Noorse serie Billionaire Island draait om twee steenrijke families die strijden om dominantie op de wereldwijde zalmmarkt. Als een aandeelhouder van de ene familie overlijdt, ruikt de ander bloed. De machtsstrijd die volgt kent geen genade.
➡️ Bekijk hier de trailer of de serie op Netflix.Nobody Wants This is een ouderwetse romcom over een vrouw die verliefd wordt op een rabi. De trailer maakt mij alvast nieuwsgierig!
➡️ Bekijk hier de trailer of de serie op Netflix.
✍️ Leesvoer
Inspirerende artikels, weetjes of grappige verhalen die ik graag met jullie deel:
Hoe zit het met jouw aandachtspanne? Lisanne van Marrewijk heeft moeite om zich te concentreren en schrijft daarover.
Voel jij je als moeder ooit als een trapped octopus zoals Sophie Ingleby? Ik wil wel even met haar mee naar Schotland.
Lena Bril’s amusante nieuwsbrief over de terreur van haar buurmans pomeriaan met 'verlatingsangst' en giftige familiedynamiek: contact verbreken of relatie behouden?
Ernst-Jan Pfauth deelde in zijn nieuwsbrief onderstaand reclamefilmpje over het gesprek aangaan met mensen met een andere politieke mening. Negeer even de Heineken-reclame.
Nieuwsbrief gemist?
Dit verscheen in september:
