Dit was ... mei
Overzicht van wat ik beleefde, las en keek in mei 2024.
Hallo daar! Welkom bij mijn terugblik naar de voorbije maand waarin ik een dagboekfragment deel, samen met tips naar wat ik las of keek.
Het archief van de vorige edities van deze serie vind je hier. Je bent van harte uitgenodigd om in de reacties te delen hoe jouw maand was. 💬
👨👩👧 Gezin & ik
Wandelen tussen de buien door 🌦️
Mei was een grillige maand, zowel het weer als mijn humeur. Maar tussen de regenbuien door genoten we toch stiekem van elke zonnestraal met een frisse wandeling. De lente liet zich echt voelen: jonge geitjes sprongen vrolijk rond in de weide, bij de buren is er een pony bevallen en in ‘t bos zagen we mama hert met haar jong.
Macabere gebeurtenissen rondom ons huis 👻
Afgelopen maand gebeurde er eigenlijk best veel rondom ons huis. Het leek wel alsof pech en toevalligheden elkaar in snel tempo opvolgden.
De maand begon met een lugubere ontdekking: een hert lag op z’n rug met de poten omhoog in de gracht voor ons huis. Waarschijnlijk had iemand het dier ‘s nachts aangereden en in de gracht gelegd. Het duurde enige tijd voordat iemand van het Agentschap Wegen & Verkeer arriveerde om het kadaver op te halen. De gemeentedienst deed er een schepje bovenop door een kruiwagen zand over de resten te storten om de geur te maskeren. (Mama hert met haar jong kwamen we later tegen, dus misschien was dit wel papa hert?)
Nog geen twee weken later zorgde een auto voor een nieuwe kijk op ons straatbeeld. Geen idee hoe, maar de bestuurder vond het nodig om de gracht in te rijden en daarbij spectaculair op zijn dak te eindigen op het fietspad. Vervolgens rolde de auto verder de gracht in, alsof hij deel uitmaakte van een slecht uitgevoerde stuntshow. Gelukkig werd deze wagen sneller verwijderd dan het hert. (De 2 inzittenden overleefden de stunt, blijkbaar waren ze beiden in slaap gevallen.)
Alsof dat nog niet genoeg was, ontdekten we vreemde vlekken op de vloer van de berging en strepen op de kasten. In onze aangrenzende garage vonden we keutels terug. Na wat speurwerk bleek dat een koppel vleermuizen onze garagezolder had uitgekozen als hun nieuwe love shack. De enige manier om deze ongenode gasten te verdrijven, is de ramen tegen schemertijd open te zetten en hopen dat ze naar buiten vliegen. De eerste poging mislukte echter. Wordt vervolgd!
Zelfzorg 🧘♀️
In de tweede helft van mei stond er geen werk op het programma, want ik had ziekteverlof. Een soort van onvrijwillige vakantie, zeg maar. Midden mei had ik namelijk een afspraak met mijn gynaecoloog. Bij een routinecontrole van mijn zwangerschap ontdekte zij vorig jaar een cyste. Die stiekemerd had zich genesteld aan mijn linker eierstok. Dus ja, die eierstok mocht er ook uit. En dat allemaal via mijn navel. Omdat één gat nog niet genoeg was, hebben ze ook nog twee extra kijkgaatjes aan weerzijden van mijn navel gemaakt. Het lijkt wel een artistiek project daar beneden. Alles werd netjes dichtgenaaid en een week later had mijn huisarts de eer om de draadjes te verwijderen.
Als ik dacht dat ik tijdens mijn ziekteverlof tijd alleen* zou hebben, zat ik er flink naast. Vriendlief kon het blijkbaar niet aan dat ik in mijn eentje ziekteverlof had. In de week na mijn operatie kwam hij uit solidariteit ziek naar huis, met hevige buikgriep. Dus in plaats van lekker uit te rusten, mocht ik voor zowel onze dochter als vriendlief zorgen tijdens mijn eigen ziekteverlof. Ach ja, dat doe je natuurlijk allemaal uit liefde, toch?
Ik heb mezelf ook verwend hoor. Voor het eerst in mijn leven trakteerde ik mijn voetjes op een pedicure. En amai, de huidschilfers vlogen in het rond als confetti. Daarnaast liet ik mijn haar knippen en sprak ik af met vriendinnen en een collega.
Hoewel het een leuk ‘verlof’ was, hoop ik volgende keer als ik vrijaf heb, op iets minder scalpel en iets meer zon. 🌞
*Met tijd alleen bedoel ik die momenten wanneer dochterlief in dromenland is en ik eerst één of meerdere huishoudelijke taken heb afgerond.
💬 Hoe kijk jij terug naar mei?
Reageer op deze e-mail of laat een reactie achter in de comments. Ik hoor graag van je!
📚 Ik las
Nu ik meer tijd had om te lezen, las ik - eindelijk - 3 boeken uit die ik had ontleend bij de bibliotheek. (En al minstens 6 keer had verlengd… ja, ik ben één van die bibgangers die stiekem een boek ‘inlevert’ én onmiddellijk opnieuw ontleen.) 🤫
‘Hoe vermoord ik mijn familie?’, Bella Mackie ★★★★☆
‘Kinderen krijgen is optioneel, Waarom niet alle vrouwen moeder willen worden’, Marloes De Vries ★★★★☆
‘Fuck(ing) perfect, Inspiratie voor een leven vol zin, ziel en sprankel’, Bieke Ilegems ★☆☆☆☆
Lees onderstaande posts voor uitgebreidere reviews:
📺 Ik keek naar
Maid ★★★★☆
Deze serie volgt het verhaal van Alex, een jonge moeder die tracht te ontsnappen aan een gewelddadige relatie en haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Het is rauw, eerlijk en hartverscheurend op een manier die je echt raakt. Jawel, er vloeiden enkele traantjes bij mij!
Maar het is niet allemaal somberheid en zwaarte. Alex toont een ongelooflijke veerkracht. Je kunt niet anders dan meeleven met haar terwijl ze de ene tegenslag na de andere te verwerken krijgt, maar toch vastberaden blijft om voor zichzelf en haar dochtertje te zorgen.
Maid gaat niet enkel over overleven, maar ook over liefde, vriendschap en de kracht van de menselijke geest. Deze miniserie deed mij nadenken, lachen én huilen.
(10 afleveringen, Netflix, 2021)
One Day ★★☆☆☆
One Day is als een bakje popcorn waar je veel van verwacht, maar uiteindelijk blijft er meer lucht dan smaak over.
Dus daar zit ik dan, klaar om mij mee te laten voeren in het romantische avontuur van Emma en Dexter. Maar al snel besef ik dat ik deze twee hoofdpersonages niet eens leuk vind. Emma is een typische ‘girl next door’, maar dan eentje met een extra laagje passiviteit, en Dexter is gewoon een wandelend cliché van een charmante, maar egoïstische player.
En dan het plot. Het idee om elk jaar terug te keren naar dezelfde dag om te zien hoe het leven van de personages zich ontwikkelt, klinkt op papier misschien interessant. Maar het wordt al snel repetitief en voorspelbaar, alsof je steeds weer dezelfde scène uit een slechte romcom bekijkt. Zelfs het einde is weinig verrassend en lijkt een kopie uit de film ‘Love, Rosie’ (aanrader!).
Maar goed, One Day heeft wel zijn momenten van sentiment en de setting is af en toe best mooi. Dus als je op zoek bent naar iets om je hersenen uit te zetten en jezelf wilt onderdompelen in melodrama, dan is deze serie misschien wel iets voor jou. Als je echter op zoek bent naar een originele serie, dan zou ik toch maar wat verder scrollen op Netflix.
(14 afleveringen, Netflix, 2024)
Damsel ★★★☆☆
‘There are many stories of chivalry where the heroic knight saves the damsel in distress. This is not one of them.’
Het verhaal is nogal banaal: een wondermooie prinses komt in een ver land te staan tegenover een heel angstaanjagend beest. Ze wacht niet op iemand om haar te redden van de verschrikkelijke vuurspuwende draak die haar bedreigt. Ze kan het prima zelf. Elodie is de heldin van haar eigen verhaal en heeft geen knappe minnaar nodig om haar te redden. Het is deze omkering van het sprookjescliché, plus genoeg zwaardgevechten, enkele mysterieuze grotten, en een boze heldin die Damsel zo heerlijk maakt om naar te kijken.
(fantasy/actiefilm, Netflix, 2024)
✍️ Leesvoer
Dani Elgas somt in “I can’t write” haar redenen op waarom schrijven er gewoon niet van komt. Elke moeder (of ouder) zal zich hierin herkennen: van de eindeloze spullen die rondslingeren tot de mysterieuze stapel was die blijft verschijnen, hoe vaak je ook wast. Als ouder krijg je weinig rust voor jezelf of tijd voor je hobby. Mama’s (of papa’s), dit stukje is voor jullie! 💪
Wat als je verstrikt raakt in je dagelijkse routines? Heb je het gevoel dat je leeft of word je geleefd? Anouhk Sterken geeft tips in ‘De zombie ontwaakt’ want … elke kleine verandering is een herinnering aan onszelf dat we de regie in handen hebben.
Heb jij al gehoord van de term monk mode? Monk mode betekent dat je alle afleiding in jouw leven minimaliseert. Minder sociale media, Netflix, … en je focust op wat voor jou belangrijk is. Valhalla schreef een mooi stukje over hoe zij digitaal minimaliseert.
💌 Nieuwsbrief gemist?
Dit verscheen in mei:
